Od czasu wynalezienia plastrów, odlewu gipsowego i odzieży operacyjnej, o ile nie wcześniej, przemysł tekstylny wniósł istotny wkład w działalność związaną z ochroną zdrowia. Z dialogu, który toczy się pomiędzy tymi dwoma sektorami, możemy w przyszłości oczekiwać zaawansowanych technologicznie „części zamiennych”, technologii rehabilitacji odpowiednio dostosowanej do potrzeb pacjentów oraz tekstyliów funkcjonalnych z wbudowanymi, samoczynnie aktywującymi się alarmami awaryjnymi dla starszych osób.

Historia tkanin medycznych sięga daleko wstecz do czasów faraonów. Tkane bandaże na rany były tak powszechne, jak płótno na szwy. Produkcja przemysłowa bawełny chirurgicznej w Niemczech rozpoczęła się w 1871 roku; w 1882 r. Beiersdorf uzyskał patent na plastry samoprzylepne. W latach 50. ubiegłego stulecia nauka zaczęła wykorzystywać fakt, że ludzkie ciało zawiera włókna: mięśnie, więzadła, naczynia krwionośne, skórę i narządy – ta nowatorska myśl, by zacząć kopiować te włókna, zrewolucjonizowała przemysł medyczny.

Oczekiwania są wysokie w przypadku nowych produktów opartych na włóknach, które z jednej strony mogą być stosowane w leczeniu i opiece terapeutycznej, a z drugiej stanowić źródło dochodu. Odwiedzający branżę i profesjonaliści zajmujący się medycznym i zdrowotnym sektorem rynku mogą spodziewać się szeregu nowych wyników badań opartych na włóknach, wraz z rozwiązaniami, które z nich wynikają. Obszary zastosowania obejmują szpitale, ośrodki rehabilitacyjne i opiekuńcze i/lub opiekę nad osobami starszymi w ich domach.

Wysoko wyspecjalizowane tekstylia medyczne nie tylko otwierają nowe możliwości w zakresie medycyny transplantacyjnej. Przykładem mogą tutaj być opatrunki tekstylne z wbudowanymi czujnikami, nowe rodzaje stentów oskrzelowych i przenośne sztuczne płuca z elementami rdzeniowymi wykonanymi z materiałów włókienniczych. Innowacje oparte na włóknie mają ogromne znaczenie dla starzejącego się pokolenia – przede wszystkim w sytuacjach, w których odzież z inteligentnymi elementami tekstylnymi może mierzyć istotne parametry i wpływy środowiskowe oraz kierować dane we właściwym kierunku.

Zastosowano techniki haftu do tworzenia modularnych sieci czujników stosowanych na podłożach tekstylnych i nietekstylnych. Modułowe sieci zostały następnie połączone, aby stworzyć funkcjonalne systemy monitorowania. Sieci sensoryczne oparte na tkaninach mogą być wbudowane w opatrunki wokół ran, tak aby rejestrować parametry fizjologiczne w czasie rzeczywistym, zapewniając obiektywne dane, które mogą wskazywać na jakiekolwiek zakłócenie procesu gojenia. Taki ciągły monitoring, jak twierdzą badacze, umożliwia również lepsze zrozumienie zależności między odpowiednimi parametrami otaczającymi ranę. W podobny sposób powinno być również możliwe rejestrowanie istotnych parametrów życia ludzi w czasie wolnym i uprawiania sportu lub monitorowanie funkcjonowania implantów.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here